ام آر آی یا روش تصویربرداری با تشدید مغناطیسی (MRI) یکی از روش های پیشرفته تصویربرداری پزشکی است.
همانطور که می دانیم در روش های تصویربرداری با اشعه ایکس مانند رادیوگرافی ساده و یا سی تی اسکن، بدن تحت تابش مقدار معینی از اشعه یونیزان قرار می گیرد که اگر از حد مشخصی بیشتر باشد، می تواند موجب اشکالاتی در کارکرد سلول ها شود، ولی در ام آر آی از اشعه ایکس استفاده نمی شود.
ام آر آی چگونه انجام می شود؟
امواج مورد استفاده در ام آر آی از جنس امواج رادیویی و مغناطیسی هستند که ضرری برای بدن ندارند. این روش تصویربرداری دردناک نیست.
در ام آر آی ابتدا بیمار در یک میدان مغناطیسی قوی قرار گرفته و سپس امواج رادیویی به سوی او تابیده می شوند. بافت های بدن در جواب به این موقعیت، امواج رادیویی دیگری را از خود ساطع می کنند. با دریافت این امواج رادیویی که از بدن بیمار ساطع می شود و تحلیل این امواج توسط یک کامپیوتر پرقدرت، تصاویری بر روی مانیتور دستگاه ایجاد می شود که سطح مقاطعی از اندام مورد نظر را نشان می دهد.
ام آر آی یک روش تصویربرداری دقیق و پرقدرت برای تشخیص مشکلات و بیماری های بافت های بدن است. یکی از نقاط تمایز این روش با سی تی اسکن در این است که در ام آر آی تصاویر بافت های نرم مانند غضروف، تاندون، لیگامان، عصب و رگ ها بسیار واضح و دقیق دیده می شوند و این روش تصویربرداری برای تشخیص بیماری های این بافت ها از جمله کمردرد مفید است.
ام آر آی ستون فقرات معمولا برای بررسی بیرونزدگی یا ورم غیرعادی دیسک، تنگ شدن و ناراحتی کانال میانی ستون مهرهها (تنگی کانال نخاع) کاربرد دارد. علاوه بر این، تصویربرداری ام ار ای ستون فقرات بهترین شیوه برای بررسی وضعیت آسیبها و مشکلات عودکننده (بازگشتکننده) ستون مهرهها در بیمارانی است که مورد عمل جراحی ستون مهرهها قرار گرفتهاند.
در ام آر آی استخوان و مفصلها، وضعیت تمام استخوانها و مفصلها، حتی بافتهای نرم به ویژه بخشهای متصل به آنها قابل بررسی است. وضعیت تاندونها، رباط ها، عضلات، غضروفها و آسیبهای احتمالی استخوانها نیز با این تصویربرداری مورد بررسی قرار می گیرد و می تواند به تشخیص علت بیماری ها از جمله کمردرد کمک زیادی کند.