تنگی کانال نخاعی باریک شدن فضاهای ستون فقرات است که میتواند بر روی اعصابی که از طریق ستون فقرات حرکت میکنند فشار وارد کند. تنگی کانال نخاعی اغلب در ناحیه کمر و گردن رخ میدهد.
برخی از افراد مبتلا به تنگی کانال نخاعی ممکن است علائمی نداشته باشند. برخی دیگر ممکن است درد، سوزن سوزن شدن، بیحسی و ضعف عضلانی را تجربه کنند. علائم میتواند در طول زمان بدتر شود.
تنگی ستون فقرات معمولاً در اثر تغییرات سایشی و پارگی در ستون فقرات مربوط به آرتروز ایجاد میشود. در موارد شدید تنگی نخاع، پزشکان ممکن است جراحی را برای ایجاد فضای اضافی برای نخاع یا اعصاب توصیه کنند.
انواع تنگی نخاعی
تنگی مجرا = Stenosis
معمولی = Normal
انواع تنگی ستون فقرات بر اساس محل وقوع این بیماری طبقه بندی میشوند. امکان داشتن بیش از یک نوع وجود دارد. دو نوع اصلی تنگی کانال نخاعی عبارتند از:
- تنگی دهانه. در این حالت، باریک شدن در قسمتی از ستون فقرات در گردن شما رخ میدهد.
- تنگی کمر. در این حالت، باریک شدن در قسمتی از ستون فقرات در قسمت پایین کمر شما رخ میدهد. این شایعترین شکل تنگی نخاعی است.
علائم
بسیاری از افراد شواهدی از تنگی نخاع در MRI یا سی تی اسکن دارند اما ممکن است علائمی نداشته باشند. هنگامی که رخ میدهند، اغلب به تدریج شروع میشوند و با گذشت زمان بدتر میشوند. علائم بسته به محل تنگی و اینکه کدام اعصاب تحت تأثیر قرار میگیرند متفاوت است.
در گردن (ستون فقرات گردنی)
- بی حسی یا گزگز در دست، بازو، پا یا ساق پا
- ضعف در دست، بازو، پا یا ساق پا
- مشکلات راه رفتن و تعادل
- گردن درد
- در موارد شدید، اختلال عملکرد روده یا مثانه (فوریت ادرار و بی اختیاری ادرار)
در قسمت پایین کمر (کمر)
- بیحسی یا گزگز در پا یا ساق پا
- ضعف در پا یا ساق پا
- درد یا گرفتگی در یک یا هر دو پا هنگام ایستادن برای مدت طولانی یا هنگام راه رفتن، که معمولاً هنگام خم شدن به جلو یا نشستن کاهش مییابد.
- کمر درد
علل
ستون فقرات (ستون فقرات) از گردن تا قسمت پایین کمر شما امتداد دارد. استخوانهای ستون فقرات شما یک کانال نخاعی را تشکیل میدهند که از نخاع (اعصاب) محافظت میکند.
برخی از افراد با یک کانال نخاعی کوچک متولد میشوند. اما بیشتر تنگیهای نخاعی زمانی اتفاق میافتد که فضای باز درون ستون فقرات را باریک کند. علل تنگی کانال نخاعی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- رشد بیش از حد استخوان. ساییدگی و پارگی آسیب ناشی از استئوآرتریت بر روی استخوانهای ستون فقرات میتواند باعث تشکیل خارهای استخوانی شود که میتوانند به کانال نخاعی رشد کنند. بیماری پاژه، یک بیماری استخوانی که معمولاً بزرگسالان را تحت تأثیر قرار میدهد، همچنین میتواند باعث رشد بیش از حد استخوان در ستون فقرات شود.
- فتق دیسک. بالشتکهای نرمی که به عنوان ضربه گیر بین مهرههای شما عمل میکنند با افزایش سن خشک میشوند. شکاف در قسمت بیرونی دیسک ممکن است به برخی از مواد نرم داخلی اجازه فرار دهد و بر روی نخاع یا اعصاب فشار بیاورد
- رباطهای ضخیم. طنابهای سختی که به نگه داشتن استخوانهای ستون فقرات شما کمک میکنند به مرور زمان سفت و ضخیم میشوند. این رباطهای ضخیم میتوانند به کانال نخاع برآمده شوند.
- تومورها. رشد غیرطبیعی میتواند در داخل نخاع، در غشاهایی که نخاع را میپوشاند یا در فضای بین نخاع و مهرهها ایجاد شود. این موارد در تصویربرداری ستون فقرات با MRI یا CT غیر معمول و قابل شناسایی هستند.
- آسیبهای ستون فقرات. تصادفات رانندگی و سایر ضربهها میتوانند باعث دررفتگی یا شکستگی یک یا چند مهره شوند. استخوان جابجا شده ناشی از شکستگی ستون فقرات ممکن است به محتویات کانال نخاعی آسیب برساند. تورم بافت مجاور بلافاصله پس از جراحی کمر نیز میتواند بر نخاع یا اعصاب فشار وارد کند.
عوامل خطر
اکثر افراد مبتلا به تنگی کانال نخاعی بالای 50 سال سن دارند. اگرچه تغییرات دژنراتیو میتواند باعث تنگی نخاع در افراد جوان شود، دلایل دیگری باید در نظر گرفته شود. اینها شامل تروما، بدشکلی مادرزادی ستون فقرات مانند اسکولیوز و یک بیماری ژنتیکی است که بر رشد استخوان و ماهیچه در سراسر بدن تأثیر میگذارد. تصویربرداری ستون فقرات میتواند این علل را متمایز کند.
عوارض
به ندرت، تنگی شدید نخاعی درمان نشده ممکن است پیشرفت کرده و دائمی شود:
- بیحسی
- ضعف
- مشکلات تعادلی
- بیاختیاری
- فلج
تشخیص
برای تشخیص تنگی کانال نخاعی، پزشک ممکن است از شما در مورد علائم و نشانهها بپرسد، در مورد سابقه پزشکی شما صحبت کند و یک معاینه فیزیکی انجام دهد. او ممکن است چندین آزمایش تصویربرداری را برای کمک به مشخص کردن علت علائم و نشانههای شما تجویز کند.
تستهای تصویربرداری
این آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- اشعه ایکس. عکسبرداری با اشعه ایکس از پشت میتواند تغییرات استخوانی، مانند خارهای استخوانی را که ممکن است فضای داخل کانال نخاعی را باریک کند، نشان دهد. هر اشعه ایکس شامل یک قرار گرفتن در معرض اشعه است.
- تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI). MRI از یک آهنربای قدرتمند و امواج رادیویی برای تولید تصاویر مقطعی از ستون فقرات شما استفاده میکند. این آزمایش میتواند آسیب دیسکها و رباطهای شما و همچنین وجود تومورها را تشخیص دهد. مهمتر از همه، میتواند نشان دهد که اعصاب نخاع تحت فشار قرار میگیرند.
- سی تی یا سی تی میلوگرام. اگر نمیتوانید MRI انجام دهید، پزشک ممکن است توموگرافی کامپیوتری (CT) را توصیه کند، آزمایشی که تصاویر اشعه ایکس گرفته شده از زوایای مختلف را برای تولید تصاویر دقیق و مقطعی از بدن شما ترکیب میکند. در سی تی میلوگرام، سی تی اسکن پس از تزریق رنگ کنتراست انجام میشود. این رنگ طناب نخاعی و اعصاب را مشخص میکند و میتواند فتق دیسک، خار استخوان و تومور را نشان دهد.
درمان غیر جراحی
درمان تنگی نخاعی به محل تنگی و شدت علائم و نشانههای شما بستگی دارد.
با پزشک خود در مورد بهترین روش درمانی برای وضعیت شما صحبت کنید. اگر علائم شما خفیف است یا هیچ علائمی را تجربه نمیکنید، پزشک ممکن است با قرار ملاقاتهای منظم پیگیری وضعیت شما را کنترل کند. او ممکن است نکاتی را برای مراقبت از خود ارائه دهد که میتوانید در خانه انجام دهید. اگر اینها کمکی نکرد، او ممکن است داروها یا فیزیوتراپی را توصیه کند. اگر سایر درمانها کمکی نکرده باشند، جراحی ممکن است یک گزینه باشد.
داروها
پزشک شما ممکن است موارد زیر را تجویز کند:
- مسکنها. داروهای ضد درد مانند ایبوپروفن (Advil، Motrin IB، دیگران)، ناپروکسن (Aleve، دیگران) و استامینوفن (Tylenol، دیگران) ممکن است به طور موقت برای کاهش ناراحتی ناشی از تنگی نخاع استفاده شوند. آنها معمولاً فقط برای مدت کوتاهی توصیه میشوند، زیرا شواهد کمی مبنی بر فواید استفاده طولانی مدت وجود دارد.
- داروهای ضد افسردگی. دوزهای شبانه داروهای ضد افسردگی سه حلقهای، مانند آمی تریپتیلین، میتواند به کاهش درد مزمن کمک کند.
- داروهای ضد تشنج. برخی از داروهای ضد تشنج مانند گاباپنتین (Neurontin) و پره گابالین (Lyrica) برای کاهش درد ناشی از اعصاب آسیب دیده استفاده میشود.
- مواد افیونی. داروهایی که حاوی داروهای مرتبط با کدئین مانند اکسی کدون (Oxycontin، Roxicodone) و هیدروکودون (Norco، Vicodin) هستند ممکن است برای تسکین درد کوتاه مدت مفید باشند. همچنین ممکن است برای درمان طولانی مدت اپیوئیدها با احتیاط در نظر گرفته شوند. اما خطر عوارض جانبی جدی، از جمله تبدیل شدن به عادت را به همراه دارند.
فیزیوتراپی
افرادی که تنگی کانال نخاعی دارند، معمولاً در تلاش برای کاهش درد، فعالیت کمتری دارند. اما این میتواند منجر به ضعف عضلانی شود که میتواند منجر به درد بیشتر شود. یک فیزیوتراپیست میتواند تمریناتی را به شما آموزش دهد که ممکن است کمک کند:
- قدرت و استقامت خود را افزایش دهید
- انعطاف و ثبات ستون فقرات خود را حفظ کنید
- تعادل خود را بهبود بخشید
تزریق استروئید
ریشههای عصبی شما ممکن است در نقاطی که نیشگون گرفته میشوند تحریک شده و متورم شوند. در حالی که تزریق یک داروی استروئیدی (کورتیکواستروئید) به فضای اطراف گیرافتادگی تنگی را برطرف نمیکند، و میتواند به کاهش التهاب و تسکین بخشی از درد کمک کند.
تزریق استروئید برای همه موثر نیست. و تزریق مکرر استروئید میتواند استخوانها و بافت همبند اطراف را ضعیف کند، بنابراین شما فقط میتوانید این تزریق ها را چند بار در سال انجام دهید.
روش رفع فشار
در این روش، از ابزارهای سوزن مانند برای برداشتن بخشی از رباط ضخیم در پشت ستون فقرات استفاده میشود تا فضای کانال نخاعی افزایش یابد و گیرافتادگی ریشه عصبی برطرف شود. فقط بیماران مبتلا به تنگی ستون فقرات کمری و رباط ضخیم واجد شرایط این نوع رفع فشار هستند.
این روش رفع فشار کمری با هدایت تصویر از راه پوست (PILD) نامیده میشود. همچنین به آن رفع فشار کمری با حداقل تهاجم (MILD) نیز گفته میشود، اما برای جلوگیری از اشتباه گرفتن با روشهای جراحی کم تهاجمی، پزشکان اصطلاح PILD را انتخاب کردهاند.
از آنجایی که PILD بدون بیهوشی عمومی انجام میشود، ممکن است گزینهای برای برخی از افراد با خطرات جراحی بالا ناشی از سایر مشکلات پزشکی باشد.
آیا میتوان از تنگی کانال نخاعی پیشگیری کرد؟
از آنجایی که بیشتر علل تنگی ستون فقرات، شرایط «ساییدگی و پارگی» طبیعی مرتبط با سن، مانند آرتروز و از دست دادن توده استخوانی و عضلانی است، نمیتوانید 100 درصد از تنگی نخاع پیشگیری کنید. با این حال، میتوانید اقدامات خاصی را برای کاهش خطر یا کند کردن پیشرفت انجام دهید، از جمله:
- رژیم غذایی سالم داشته باشید و وزن بدن ایدهآل را حفظ کنید.
- سیگار نکشید. اگر سیگار میکشید، آن را ترک کنید. از ارائه دهنده مراقبتهای بهداشتی خود برای ترک کمک بخواهید.
- وضعیت بدن را خوب حفظ کنید.
- ورزش. از ورزشهایی که باعث درد میشوند، خودداری کنید. قبل از شروع یک برنامه ورزشی خانگی با ارائه دهنده مراقبتهای بهداشتی یا فیزیوتراپیست خود مشورت کنید. استراحت بیش از حد میتواند بیشتر از اینکه مفید باشد مضر باشد.
همچنین به خاطر داشته باشید که اگرچه “درمانی” برای تنگی نخاعی وجود ندارد، اما علائم آن را میتوان با موفقیت با گزینههای غیرجراحی یا جراحی که در این مقاله مورد بحث قرار گرفت، مدیریت کرد.
سؤالات متداول
آیا تنگی نخاع خود به خود بهبود مییابد؟
به طور کلی خیر، زیرا شایعترین علل تنگی ستون فقرات، “ساییدگی و پارگی” طبیعی استخوانها و ساختارهای ستون فقرات مربوط به سن است. با این حال، اگر علت تنگی ستون فقرات شما فتق دیسک باشد، گاهی اوقات با استراحت کوتاه یا با درمانهایی مانند فیزیوتراپی، داروهای ضد التهابی یا تزریق ستون فقرات به خودی خود بهبود مییابد.
رایجترین درمان تنگی نخاع چیست؟
اهداف جراحی شامل کاهش فشار بر روی نخاع یا ریشههای عصبی با ایجاد فضای بیشتر در کانال نخاعی است. جراحی برای رفع فشار ناحیه تنگی قطعیترین راه برای رفع علائم تنگی نخاع است.
با تنگی کانال نخاعی از چه فعالیت هایی باید اجتناب کرد؟
3 تمرین تنگی نخاعی که باید از آن اجتناب کنید
- از انجام حرکات کششی در حالت ایستاده و کششهای اکستنشن خودداری کنید. به لطف نیروی ساده گرانش، انجام حرکات کششی در حالت ایستاده فشار غیرضروری به ستون فقرات شما وارد میکند. …
- از انجام وزنههای آزاد خودداری کنید. …
- از دویدن و تمرینات مشابه با ضربه زیاد خودداری کنید.
چگونه از بدتر شدن تنگی ستون فقرات جلوگیری می کنید؟
اگر قبلاً دچار تنگی نخاع هستید، ورزش منظم و استفاده از مکانیک مناسب بدن ممکن است به کاهش احتمال بدتر شدن تنگی نخاعی شما کمک کند. ورزش، زمانی که به درستی انجام شود، راهی فوق العاده برای تقویت ستون فقرات و محافظت از آن در برابر اثرات روزمره سایش و پارگی است.
درد ناشی از تنگی کانال نخاعی چه احساسی دارد؟
تنگی کانال نخاعی ممکن است باعث سوزش خفیف تا متوسط یا درد شوک مانند در گردن، شانه و/یا بازو شود. احساسات غیر طبیعی مانند گزگز، یا بیحسی ممکن است در هر دو دست احساس شود. بازوها و دستها ممکن است احساس ضعف کنند
